معماری خانه درخت، استودیو معماری سیزده درجه
دفتر طراحی: استودیو معماری سیزده درجه
معماران: محمدرضا عالم رجبی، سجاد جعفری گلویک، عاطفه عالم رجبی، سیما عظیمی پور
همکاران طراحی: شهره عربزاده
گرافیک: بهروز باجغلی، علیرضا سلمانزاده
مجری: استودیو معماری ۱۳ درجه
تیم اجرا: سیاوش اخوانکرباسی، عاطفه عالم رجبی، محبوبعلی همایی، پویا شرقی
مهندس تاسیسات مکانیک: مصطفی خوبیاری، امیر زمانزاده، احمد علی محمودی
مهندس تاسیسات برق: مرضیه میرزازاده
مهندس سازه: علی بحری
موقعیت پروژه: ایران، یزد
مساحت زمین: ۲۴۵ مترمربع
زیربنا: 438 مترمربع
تاریخ شروع- پایان ساخت: مرداد ۱۴۰۰ – آبان ۱۴۰۳
عکاس پروژه: خاطره عشقی
شرح پروژه معماری خانه درخت از زبان معمار
کارفرما| یزد| درخت
کارفرما که کودکی اش را در خانه باغهای اطراف یزد گذرانده بود، اکنون زمینی برای سکونت در محله ای نو خریده است. زمینی که در آن یک درخت توت تنومند قد برافراشته، سایه گسترانیده، و از همان لحظه ی اول در دل کارفرما جا خوش کرده بود…
درخت در آغوش
درخت در این پروژه نه تنها تک عنصر زیباشناختی سایت، بلکه سایه ساری بود که از نفوذ آفتاب سوزان یزد به داخل فضاهای همکف جلوگیری میکرد. تصمیم بر این شد که درخت حفظ و در آغوش کشیده شود.
آفتاب | محرمیت | تماشا
ایدهی پوسته آجری در این خانه همزمان چند کارکرد را به عهده میگیرد. اول اینکه نمای نامنظمِ فضاهای پشتی را پوشانده و اسنجام بصری میبخشد. دوم، با ایجاد سایه و تصفیهی نور، فضاهای داخلی را از آفتاب سوزان و تند یزد در امان قرار می دهد. سوم، برای طبقهی بالا محرمیت ایجاد کرده و باعث میشود در مهتابی بالا بتوان با خیال راحت بدون ترس از دیده شدن، استراحت کرد. چهارم، برای نما یک بافت ایجاد می کند که همزمان جذاب و غیرتکراری است. و درنهایت با روزنه هایش، تماشای درخت توت را ممکن میسازد.
میتوان گفت پوسته در نسبت با درخت و آفتاب شکل گرفته و خود را به پیرامون گسترانده است.
آجر | بافت | پوسته
در خانه درخت، مصالح گوناگون هر کدام با بافت مخصوصِ خود در کنار یکدیگر به آرامی نشستهاند. این همنشینی به گونهایست که هیچ کدام از مصالح، دیگری را تحت الشعاع قرار نمیدهد.
درخت و حیاط، گویی صحنهی نمایش است و بقیهی فضاها در نسبت با این صحنه نمایش شکل گرفته اند.
پیوند درون و بیرون
پوسته ی آجری مستقیم به ساختمان نچسبیده، بلکه به صورت لایه لایه خود را در نسبت با فضاهای داخلی گسترانیده است. گاه از پنجره فاصله گرفته تا فرصتی برای باغچهای کوچک در لبه اش فراهم شود. گاه نیز به جدارههای جانبی نفوذ کرده تا مرز میان درون و بیرون ساختمان را کمرنگ کند.
نورگیرها و حیاطهای داخلی خانه به گونهای جانمایی شدند تا تمامی فضاها بهرهای از هوای تازه و روشنایی داشته باشند. در این ترکیب، پنجرهها صرفاً بازشو نبودند، بلکه بدل به درگاههایی شدند برای ارتباط و تعامل با بیرون.
در ادامه خط معمار شما ر ابه دیدن سایر تصاویر معماری خانه درخت دعوت می نماید.
پلان ها، دیاگرام، سکشن و غیره.
تحریری خط معمار
منبع: اقتباسی از دانشنامه هنرمعماری
تعداد بازدید: 2,703
