بافت بتن و آجر در نما ویلا
کانسپت طراحی ویلا: تعریف مجدد ارتباط در اقلیمی خشک که در چشمانداز خشک احمدآباد واقع شده است، پاسخی برنامه ریزی شده به چالش های اقلیمی و انزوای فزاینده زندگی خانگی معاصر است. این پروژه، رابطه سنتی بین فرم ساخته شده و محیط طبیعی را از نو تصویر می کند و سبک زندگی ای را در اولویت قرار می دهد که از نظر فیزیکی و بصری به فضای باز وابسته است.
استراتژی اقلیمی: حائل عملکردی
این خانه مسکونی در احمدآباد، واقع در زمینی کشیده در امتداد محور شرقی-غربی، به طرز هوشمندانه ای برای پاسخگویی به آب و هوای گرم و خشک منطقه طراحی شده است. فرم خطی به طور استراتژیک، جذب گرما در نمای غربی را به حداقل می رساند، در حالی که نمای جنوبی عمدتاً دیوارکشی شده است و فضاهای خدماتی مانند راه پله و سرویس بهداشتی را در خود جای داده است. این منطقه بندی عملکردی، یک حائل حرارتی مؤثر ایجاد می کند و عملکرد زیست محیطی ساختمان را افزایش می دهد.
پیکربندی فضایی: اقلیم خرد شمالی
پیکربندی «L» شکل، ربع شمالی را که به عنوان یک باغ توسعه یافته است، آزاد می کند. این فضای باز در بیشتر طول روز سایه دار باقی می ماند و یک اقلیم خرد خنک ایجاد می کند که به عنوان نقطه کانونی خانه عمل می کند. تمام فضاهای عمومی، از جمله فضاهای نشیمن و غذاخوری، به سمت این فضای سبز جهتگیری شده اند و از جهت گیری شمالی برای نور یکنواخت و بدون تابش خیره کننده و خنک سازی طبیعی استفاده می کنند.
بالکن ها و تراس ها به طور خاص برای قاب کردن منظره درختان بالغ موجود قرار گرفته اند و به چشم انداز اجازه می دهند تا به پناهگاه های خصوصی طبقه بالا “جریان” یابد. این ادغام تضمین می کند که حتی خصوصی ترین قسمت های خانه نیز ارتباط حسی با فضای سبز و نسیم را حفظ کنند. این طرح با به چالش کشیدن گرایش های معاصر به زندگی بخش بندی شده تحت تأثیر سبک زندگی فردگرایانه و تهویه مطبوع، تجربیات فضایی سیال را پرورش می دهد. فضاها عمداً به هم پیوسته اند و حس گشودگی و تداوم را ترویج می دهند.
مصالح: بافت بتن و آجر در نما ویلا
پالت مصالح، تجلیلی از بافت های خام و خاکی است که با چشم انداز محلی طنین انداز می شوند. سازه اولیه بتن و آجر نمایان، جرم حرارتی لازم را فراهم می کند و در عین حال به خانه شخصیتی مستحکم و اصیل می بخشد. این “صداقت” در مصالح به فضای داخلی نیز سرایت می کند، جایی که پرداخت های سازه ای نمایان رها می شوند تا نیاز به روکش سطوح اضافی به حداقل برسد.
برای ایجاد تعادل با نمای خام بیرونی، فضای داخلی با استفاده استراتژیک از چوب و سنگ، ملایمتر شده است:
آستانه های پویا: درهای چوبی تمام قد و درهای محوری بزرگ کرکره ای به عنوان پوسته ای قابل تنفس در امتداد راهروهای اصلی عمل می کنند. در حالت بسته، کرکره ها نور را فیلتر کرده و تهویه متقابل را تسهیل می کنند؛ در حالت باز، فضای داخلی را به صورت فیزیکی با باغ ادغام می کنند.
تضاد سنگی: کفپوش با استفاده از سنگ کوتا، رنگ های خاکستری بتن را ادامه می دهد. این رنگ با بافت سنگ که به صورت الگویی پارامتریک چیده شده است، در تضاد است تا جذابیت ریتمیک معاصر را به متریال سنتی اضافه کند.
ظرافت: رگه هایی از برنج در ورودی، ظرافتی ظریف ایجاد می کند و مکمل تنالیته های اخرایی سنگ و گرمای آجرکاری است.
یک پناهگاه کاربردی
این پروژه با اولویت دادن به نور طبیعی، تهویه و ارتباطات فضایی سیال، زندگی معاصر را در آب و هوای گرم و خشک از نو تعریف میکند. این پروژه مرزهای مرسوم بین فضاهای داخلی و خارجی را به چالش میکشد و در عین حال زیبایی ذاتی مصالح طبیعی را ارج می نهد. خانه لوور که با دقت ساخته شده است، به عنوان تجسمی از یک سبک زندگی هماهنگ با طبیعت، منعکس کننده ی سادگی، گشودگی و اصالت است.
در ادامه خط معمار شما را به دیدن سایر تصاویر بافت بتن و آجر در نما ویلا دعوت می نماید.
تحریریه خط معمار
منبع: Archdaily
تعداد بازدید: 13
