معماری خانه گلاره، طراحان و بناکنندگان زاو

معماران: طراحان و بناکنندگان زاو

مساحت: 200 متر مربع

سال: 1404

عکس ها: پرهام تقی اف، مرکز عکاسی پرشیا

سازنده: استودیو هنری فرزانه

معماران اصلی: محمدرضا قدوسی، فاطمه رضایی، گلناز بهرامی، محمود گنجی، مهدی ربعی

سرپرست تیم: محمدرضا قدوسی، فاطمه رضایی، گلناز بهرامی، محمود گنجی، مهدی ربیعی

تیم طراحی: شیلا احصایی، پریسا محمدی، مهسا فعال، علی چایچیان

تیم فنی: محمدعلی دانشی

مهندسی و مشاوره > برق: آرش بابازاده، علیرضا شادبخش

مهندسی و مشاوره > مکانیک: نیما شعبانی، علیرضا شادبخش

شهر: کوهسار

کشور: ایران

شرح پروژه معماری خانه گلاره از زبان معمار

خانه گلاره، یک ویلای آخر هفته موجود در حومه تهران را به یک خانه دائمی تبدیل می‌ کند. این پروژه به جای تخریب و جایگزینی ساختمان اصلی که توسط معمار ایرانی، فیروز فیروز، طراحی شده است، آن را گسترش می‌دهد تا محل سکونت دائمی مالکان جدید را فراهم کند. مالکان جدید، ملک را از طریق خرید سه قطعه باغ مجاور گسترش داده‌اند.

در پرداختن به مسئله‌ی گسترش، این پروژه نه ساختمان موجود را تکرار و تقلید می‌کند و نه چیزی کاملاً مستقل به آن اضافه می‌کند. در عوض، الحاقات جدید از منطق فضایی و ساختاری ویلای اصلی سرچشمه می‌گیرند. اگرچه ویژگی مصالح و تکنیک‌ های ساخت آن را حفظ می‌کنند، اما هندسه و فرم متفاوتی را معرفی می‌کنند. این مداخله را می‌توان به عنوان یک پیوند درک کرد: نیازها و خواسته‌های جدید به بدنه‌ی موجود ویلا متصل می‌شوند، که از آن اندام‌های معماری جدید پدیدار و رشد می‌کنند.

بنابراین، گسترش نه به عنوان یک افزایش، بلکه به عنوان فرآیندی از رشد از طریق پیوندها تلقی می‌ شود. هندسه متعامد ویلای اصلی به یک سیستم سیال و منحنی از طاق‌های به هم پیوسته تبدیل می‌شود. مانند پوسته مفصلی یک موجود زنده قطعه قطعه، این طاق‌ها پیچ می‌خورند، همپوشانی دارند، روی یکدیگر می‌لغزند و به تدریج ارتفاعشان کاهش می‌یابد و یک توالی پیوسته ایجاد می‌کنند که از بدنه اصلی رشد می‌کند و مرز بین این دو را در نگاه اول نامحسوس می‌کند.

ادراک رشد تدریجی از طریق رنگ تقویت می‌شود. رنگ یکدست ویلای اصلی به طیف رنگی تبدیل می‌شود که از مرکز به سمت شاخه‌های جدید امتداد می‌یابد. این روند، فرآیند دگرگونی را قابل مشاهده می‌کند و باعث می‌شود هر پوسته قطعه قطعه به عنوان مرحله‌ای متمایز در تکامل ساختمان به نظر برسد. چیدمان همپوشانی قطعات، امکان ورود نور طبیعی از بالا و در امتداد دیوارها را فراهم می‌کند و فضاهای فضایی متنوع و روش‌های متعددی برای تجربه باغ ایجاد می‌کند.

فضاهای مسکونی جدید، فضای باز و بی‌درخت باغ را اشغال می‌کنند و در عین حال بخش‌های منتخبی از آن را محصور می‌کنند و رابطه‌ای پیوسته بین سکونت و کشت برقرار می‌کنند. باغ دیگر صرفاً منظره‌ای قابل مشاهده از خانه نیست، بلکه جزئی فعال از زندگی روزمره است. زندگی، مراقبت، برداشت و حرکت در باغ در یک محیط خانگی واحد در هم تنیده شده‌اند.

در ادامه خط معمار شما را به دیدن سایر تصاویر معماری خانه گلاره دعوت می نماید.

پلان ها، دیاگرام، سکشن و غیره.

تحریریه خط معمار

منبع: Archdaily