
بازسازی آپارتمان مسکونی مینو-آن، دفتر معماری کراس

معماران: دفتر معماری کراس
مساحت: ۲۰۰ متر مربع
سال: 1404
عکاس: استودیو نیل
سازنده: آجر نماچین
معمار اصلی: مهرداد مکارمی
تیم طراحی: علی صالح بیگ، بردیا کاج، نیلوفر میرمحمدعلی، رزا بمانی، ترلان هاشمی ناجی، تینا شاه نظری
جوایز کسب شده: بنده رتبه اول جایزه معمار ۱۴۰۴ در بخش بازسازی
شرح پروژه بازسازی آپارتمان مسکونی مینو-آن از زبان معمار
بازسازی آپارتمان مسکونی مینو-آن، یک واحد دوبلکس ۳۰ ساله در تهران است که با بازسازی و تغییر در سازماندهی فضاها، حال و هوایی شبیه به یک خانه ویلایی پیدا کرده است. در این پروژه، تراس قدیمی به فضایی سبز و سرپوشیده تبدیل شده که نور طبیعی را از طریق سقف شیشه ای به داخل خانه هدایت می کند. همچنین، با استفاده از یک سازه چوبی و در کنار حفظ اسکلت بتنی ساختمان، ارتباط میان دو طبقه تقویت شده و فضاهای داخلی شکل تازهای پیدا کرده اند.
این آپارتمان ۲۰۰ مترمربع مساحت دارد و در مجموعه مسکونی پردیسان، واقع در شهرک غرب تهران قرار گرفته است. واحد شامل سه اتاق خواب و دو طبقه است. کارفرما خواهان خانه ای باکیفیت، دلنشین و خلاقانه بود و در عین حال، آزادی عمل در تعیین نحوه استفاده از فضاها را برای طراحان در نظر گرفته بود.
پیش از بازسازی، آپارتمان با وجود داشتن ورودی مستقل، باغچه ای نیمه خصوصی و تراس هایی رو به درختان قدیمی، فضای داخلی بسته و کم نوری داشت. تراکم درختان اطراف و محدود بودن ورود نور طبیعی باعث شده بود بخش هایی از خانه تاریک باشند. از طرف دیگر، را هپله در انتهای پلان قرار داشت و ارتباط فضایی و بصری مناسبی میان دو طبقه ایجاد نمی کرد.
در نخستین مرحله بازسازی، پوشش های داخلی و دیوارهای جداکننده برداشته شدند تا اسکلت بتنی و دیوارهای آجری ساختمان نمایان شوند. با این کار، ساختار اصلی بنا مشخص شد و امکان طراحی دوباره فضاها، بدون تغییر در اسکلت اصلی، فراهم آمد.
در چیدمان جدید، ورودی خانه به بخش کوچک تری از پلان منتقل شد تا فضای بیشتری برای بخش های اصلی زندگی در اختیار قرار بگیرد. آشپزخانه نیز به سمت درختان جابه جا شد و یکی از اتاق خواب ها به طبقه همکف انتقال یافت تا به عنوان اتاق مهمان مورد استفاده قرار گیرد.
یکی از مهم ترین تغییرات پروژه، جابه جایی راه پله بود. محل جدید راه پله در ابتدا به دلیل وجود تراس و گلخانه موجود، انتخاب مناسبی به نظر نمی رسید. اما پس از دریافت مجوزهای لازم، گلخانه قدیمی حذف شد و به جای آن، یک دیوار شیشه ای همراه با نورگیر سقفی قرار گرفت. این تغییر باعث شد فضای تراس به بخشی از فضای داخلی خانه تبدیل شود و یک فضای خالی با ارتفاع دو طبقه شکل بگیرد.
این فضای باز و عمودی، نور طبیعی را به بخش های عمیق تر طبقه همکف میرساند و در عین حال، ارتباط بصری میان دو طبقه را برقرار میکند. به این ترتیب، فضایی که پیش از این در بیرون از خانه قرار داشت، به یکی از بخش های اصلی طراحی داخلی تبدیل شد.
فضای تراس سابق، اکنون به یک باغچه داخلی تبدیل شده است. در این قسمت، باغچه های کوچک، گیاهان آویز و درختی که در پای راه پله قرار گرفته، فضای سبز را به بخش های مختلف خانه وارد می کنند. تغییر نور در طول روز نیز باعث می شود این فضا در ساعات مختلف، جلوه متفاوتی داشته باشد.
راه پله جدید تنها وسیله ای برای رفت و آمد میان دو طبقه نیست، بلکه بخشی از فضای زندگی است. پله های چوبی و باغچه هایی که در ساختار آن قرار گرفته اند، فضایی برای مکث و نشستن ایجاد می کنند. این بخش در کنار آشپزخانه و فضای غذاخوری قرار دارد و از طریق فضای خالی میانی، با نور و آسمان ارتباط پیدا می کند.
یکی دیگر از عناصر اصلی طراحی، استفاده از یک ساختار پیوسته چوبی است که بخش های مختلف خانه را سازماندهی میکند. این ساختار از سکوهای قابل استفاده و حجم هایی شبیه به سبدهای باز تشکیل شده است که فضاهایی مانند آشپزخانه، اتاق خوابها و نشیمن را در خود جای می دهند.
این مجموعه چوبی روی تیرهای بتنی موجود قرار گرفته و میان ستون های ساختمان امتداد پیدا می کند. به این ترتیب، علاوه بر تعریف فضاهای مختلف، ارتباط میان بخش های خانه و مسیرهای حرکتی را نیز در هر دو طبقه برقرار میکند.
در طبقه بالا، این ساختار چوبی دو اتاق خواب و یک فضای نشیمن نیمه خصوصی را شکل می دهد. نشیمن طبقه بالا رو به فضای خالی مرکزی باز است و حالتی شبیه به یک تراس داخلی دارد. در کنار یکی از اتاق خواب ها نیز یک تراس کوچک بیرونی حفظ شده است.
در انتخاب متریال، بخشی از مصالح اصلی ساختمان حفظ شده اند تا هویت اولیه بنا همچنان قابل مشاهده باشد. بتن اکسپوز و دیوارهای آجری، گذشته ساختمان را به نمایش می گذارند و در مقابل، چوب برای تعریف فضاهای جدید به کار رفته است.
در فضای خالی مرکزی، یکی از دیوارهای آجری به صورت دستی تراشیده شده تا بندهای ملات و لبه های نامنظم آجرها نمایان شوند. سپس سطح دیوار با پوششی سفید رنگ آمیزی شده تا نور و سایههای متغیر در طول روز روی آن دیده شوند. در کنار این مصالح، سطوح سفید و جزئیات فلزی ظریف نیز به کار رفته اند تا تعادل بصری مناسبی در فضای داخلی ایجاد شود.
در مجموع، بازسازی آپارتمان مینو-آن با تکیه بر ساختار موجود ساختمان و تغییر در نحوه ارتباط فضاها انجام شده است. ترکیب اسکلت بتنی، ساختار چوبی و فضای سبز مرکزی، دو طبقه خانه را به یکدیگر پیوند داده و شرایطی فراهم کرده است تا نور طبیعی، گیاهان و فعالیتهای روزمره زندگی در ارتباط نزدیکتری با هم قرار بگیرند.
در ادامه خط معمار شما را به دیدن سایر تصاویر بازسازی آپارتمان مسکونی مینو-آن دعوت می نماید.
پلان ها، دیاگرام، سکشن و غیره.
تحریریه خط معمار
منبع: Archdaily
تعداد بازدید: 2



















