معماری ویلا ۴۴، سهراب رفعت

معماری ویلا 44

طراحی و اجرا: گروه معماری سهراب رفعت

معمار مسئول: سهراب رفعت، علی سوداگران

تیم طراحی:‌ نازیلا نورمحمدی، مرجان نظری، دانیال سارنج

فاز ۲ و طراحی داخلی: نازیلا نورمحمدی

مساحت زمین: 1700 مترمربع

مساحت ساخته شده: 1200مترمربع

اجرا: حسین گودرزی، حسن گودرزی

 تاسیسات الکتریکی: قریب محمدنژاد

تاسیسات مکانیکی: وحید گلمحمدی

نظارت: نازیلا نورمحمدی، سهراب رفعت

طراح سازه: علی شمشیرگر

سازه: اسکلت فلزی پیچ و مهره‌ای

موقعیت پروژه: ایران، کردان

سال: 1401-۱۳۹۸

عکاس: محمدحسن اتفاق

شرح پروژه معماری ویلا ۴۴ از زبان معمار

ویلا را می‌ توان محلی برای دستیابی به فرم ایده‌ آل سکونت برای هر شخص دانست، چیزی که زندگی شهری امروز، امکان تجربه آن را غالبا از ما گرفته است. بخشی از این نوع ایده‌ آل سکونت برای انسان همواره به واسطه‌ ی تعامل با طبیعت تامین می‌ گردد به‌ طوری که نمی‌ توان ویلا را بدون داشتن ارتباط با طبیعت تصور کرد. ویلای شماره‌ ی ۴۴ نیز همانند بسیاری از پروژه‌ های ویلایی بر همین مبنا استوار گردیده و در قالب یک فضای مسکونی غیر‌دائم شکل گرفته است. در این پروژه، کارفرما و سبک زندگی ایده‌آل وی، به فضایی با امکانات رفاهی کامل نیاز داشت که فضاهای جمعی بزرگ و متنوعی را برای پذیرایی از میهمانانش فراهم آورد به‌طوری که هریک از این فضاها ارتباط متفاوتی را با محوطه‌ی ویلا نیز داشته باشند. در کنار انتظارات کاربران از فضا، عواملی چون چشم‌انداز، توپوگرافی و هندسه‌ی زمین، بیشترین نقش را در هدایت طراحی معماری ویلای شماره ۴۴ داشتند. این پروژه در زمینی با بَر حداقلی و به صورت غیرمسطح و پلکانی تعریف شده بود که تراز بالایی آن، سطح بیشتر و چشم‌انداز مطلوب‌تری را در اختیارمان قرار می‌داد. همچنین با عقب راندن هرچه بیشتر توده‌ی ساختمانی نسبت به ورودی قطعه، هم محوطه‌ی وسیع‌تری در اختیار کاربران ویلا قرار می‌گرفت و هم از تسلط همسایه‌ی شمالی و غربی نسبت به ساختمان و حیاط‌های آن کاسته می‌شد. به این ترتیب لکه‌گذاری اولیه‌ی ساختمان ویلا شکل گرفت؛ بر این اساس در طبقه‌ی اول، سالن اصلی و فضاهای عمومی ویلا تعریف شدند که بیشترین دسترسی را به فضاهای باز محوطه تامین می‌کردند و در طبقه‌ی دوم نیز فضاهای خصوصی بدون دسترسی فیزیکی به محوطه ولی در عوض با چشم‌اندازی مطلوب‌تر نسبت به باغات جنوب و شرق ویلا، مستقر شدند. در این دو طبقه، ریزفضاها نیز به نوعی جهت‌گیری شدند که ضمن داشتن چشم‌انداز متفاوت در هریک، ارتباط مناسبی همه با حیاط‌ها و تراس‌ها به وجود آورند و همان‌گونه که در فرم ساختمان قابل مشاهده است به خوانایی فرم ویلا نیز کمک نمایند. علاوه بر این دو طبقه و فضای جمعی روی بام، مجموعه فضاهای تفریحی ویلا نظیر استخر، سالن ورزش و اتاق بازی هم وجود داشتند که می‌بایست به گونه‌ای جانمایی می‌شدند که علاوه بر تامین کیفیت و تنوع فضایی خود، باعث تنزل کیفیت فضایی و بصری طبقات دیگر نشوند. به این ترتیب مجموعه فضاهای ورزشی ویلا در کنار برخی فضاهای خدماتی نظیر پارکینگ و موتورخانه در تراز حیاط پایینی و در ارتباط مستقیم با آن قرار گرفتند. این ارتباط به گونه‌ای است که هم می‌توان فضای داخل استخر را جزو فضای محوطه دانست و هم حیاط پایین را جزو محوطه‌ی استخر به حساب آورد. در واقع در این پروژه سعی بر آن شد که فضاهای داخلی و خارجی به گونه‌ای نظام یابند که دیگر مرز پررنگی میان درون و بیرون وجود نداشته باشد.

در ادامه خط معمار شما ر ابه دید سایر تصاویر معماری ویلا ۴۴ دعوت می نماید.

پلان ها، دیاگرام، سکشن و غیره.

تحریریه خط معمار

منبع: اقتباسی از دانشنامه هنرمعماری

تعداد بازدید: 2,406

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *