معماری فضایی آموزشی با استفاده از بلوک های سیمانی

معماری فضایی آموزشی با استفاده از بلوک های سیمانی

معماری فضایی آموزشی با استفاده از بلوک های سیمانی

مرکز ساختمان بدون نوع برای مهارت های مفید / معماران ZAV

معماران: ZAV Architects

معماران اصلی: محمدرضا قدوسی، فاطمه رضایی فخر، گلناز بهرامی، هانیه علیزاده

تیم طراحی: نوگل زربافیان، شیلا احصایی، آذین روایی

تیم سازنده: حرمت قاسمی، نبی تیماس، ایوب هرمزی، کمبوجیه پشتگل، رامین کولاغانی، جواد ایرندگانی، عارف غلامی، خسرو هب، فرزاد محرمی، داوود میمندی، عباس گدری، اسد گدری، مجتبی معلمی، محمدی معلمی، رهیحه. ، مهدی رحیمی جواد گدری، حمید خضر

گرافیک و تصویر: سمیه سعیدی

سرپرست: پیمان برخورداری، سروش مجیدی

مهندسان سازه: س.جلال طباطبایی، فرهاد بیگی

مهندس مکانیک: غلامرضا ملکی

مهندسین برق: پژمان مرادیان

عکس ها: پرهام تقیوف، پیمان برخورداری، سروش مجیدی

مساحت: ۵۷۲ متر مربع

سال: ۲۰۲۱

کشور: ایران

Typeless پروژه معماری فضایی آموزشی با استفاده از بلوک های سیمانی است که در جزیره هرمز در خلیج فارس، جنوب ایران مستقر شده است. این یک پلت فرم دو طبقه برای ابتکارات آموزشی است، با ساختمانی که از نظر فضایی با تغییرات آینده سازگار است. ایران سابقه طولانی در استفاده از مواد در دست یا دور ریخته شده برای تولید محصولات مفید و حتی ارزشمند مانند فرش دارد. قالی‌ سازان یک ماده اولیه معمولی مانند پشم را برداشته، آن را با بقایای گیاهی رنگ‌ آمیزی می‌ کنند و با استفاده از طرح‌ ها و کاردستی‌ های خلاقانه، آن را به شی با ارزشی که فرش است تبدیل می‌ کنند. در این مقاله به معریفی این پروژه می پردازیم.

تئوری بازیافت در معماری ساختمان آموزشی Typeless

فرش به معنای واقعی کلمه برای همه چیز استفاده می شود. مکانی برای نشستن، غذا خوردن، خوابیدن، پذیرایی از مهمانان، مطالعه و بسیاری موارد دیگر است. جسمی است که فضا را با فعالیت های مختلف سازگار می کند. با این حال، کشف نفت منجر به کاهش اتکا به روش‌ های قدیمی‌ تر زندگی پایدار شده است، زیرا آنها غیر ضروری تلقی می‌ شوند. این امر منجر به واردات بی رویه و آسیب زیست محیطی شده است. ساخت و ساز در این پارادایم از مصرف گرایی مستثنی نبوده است. شهرنشینی و رشد جمعیت منجر به ساخت و سازهایی با منابع فشرده مبتنی بر تخریب و ساخت مجدد با پول نفت شده است.

طراحان معتقدند که می‌ توان اقتصاد دایره‌ ای پایدار قدیمی‌ تری را که به بازیافت و ایجاد ارزش بدون اتلاف در اقتصاد وابسته به نفت ایران کمک می‌ کرد، دوباره معرفی کرد. ما می توانیم از منابع و مواد موجود و توانایی های اغلب نادیده گرفته شده نیروی کار محلی برای ایجاد طرح هایی استفاده کنیم که خود را با نیازهای آینده منطبق کنند. Typeless نمونه اولیه ای است که با این رویکرد در معماری آزمایش می کند. بیشترین مصالح موجود در هرمز بلوک های سیمانی است و جزیره نشینان دانش لازم برای به کارگیری آن را دارند. می توان آن را به عنوان مواد محلی جدید در نظر گرفت. علاوه بر بلوک‌های سیمانی، ساختمان Typeless شامل سازه‌ های بتنی و داربست‌ هایی است که از دیگر روش‌ های ساخت و ساز آسان در جزیره هستند.

متریال

یک سازه بتنی وزن یک دال یکپارچه را تحمل می کند و واحدهای فضایی را می توان در هر نقطه از این صفحه ساخت.

یک ساختار داربستی گردش مستقل قابل تنظیم را در هر گوشه ساختمان ایجاد می کند.

سقف سایبانی که توسط سازه داربست حمایت می شود، فضاهای زیر را از بارش، مشابه چتر محافظت می کند و آنها را از نیاز عایق رها می کند.

عناصر الکتریکی و مکانیکی در کانال‌های شهری همگی قابل تنظیم هستند و تمام فضاها را از طریق جریان‌های جانبی مختلف با گزینه‌های فراوان تغذیه می‌کنند.

راهروهای خالی بین فضاهای بسته، تهویه را تسهیل می‌کنند و همراه با سقف سایبان، متوسط دما را تا ۱۴ درجه سانتیگراد در آب و هوای خشن جزیره کاهش می‌دهند.

ظاهر کالبدی حاصل از این فرآیند حتی پس از تکمیل ساختمان در محصول معماری پذیرفته شده و عاملیت می یابد. استقبال از این ظاهر ناخواسته از تغییرات آینده استقبال می کند. این یک زیبایی شناسی است که کاربر را با ارائه خدمات به او خوشحال می کند، و بنابراین به دنبال ایجاد یک تمرین از نظم و انضباط معماری مورد استقبال مشتریان است.

تصاویر

در ادامه خط معمار شما را به دیدین سایر تصاویر از پروژه معماری فضایی آموزشی با استفاده از بلوک های سیمانی دعوت می نماید.

پلان ها، دیاگرام، سکشن و غیره.

تحریریه خط معمار

نگارنده: ماریه عطایی

منبع: archdaily

تعداد بازدید: 267

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *