استفاده از بتن در طراحی ویلای مدرن
استفاده از بتن در طراحی ویلای مدرن
این پروژه، نمونه ای بی نظیر از طراحی خانه در یک زمین باریک و کشیده است. پروژه در زمینی به ابعاد تقریبی ۱۰ در ۴۳٫۳۰ متر شکل گرفته و یکی از مسائل اصلی آن، ایجاد همزمان حریم خصوصی برای ساکنین، حضور نور طبیعی و ارتباط با فضای باز بوده است.
در چنین زمینی، طراحی ساختمان با حجمی یکپارچه باعث می شود تا بخش های میانی خانه از نور و تهویه مناسب بهره نبرند. از این رو معماران پروژه به جای طراحی یک حجم بسته، از فضاهای باز و طراحی حیاط های داخلی به عنوان راهکار استفاده کردند. به این ترتیب، محوطه و فضای باز دیگر تنها حیاط در اطراف ساختمان نیست، بلکه بخشی از ساختار بنای معماری می باشد.
ایجاد رابطه با بیرون و فضای داخلی سایت
یکی از ایده های اصلی پروژه، تفاوت میان دو جبهه ساختمان است. نمای رو به خیابان بسته و کنترل شده طراحی شده تا حریم خصوصی ساکنان حفظ شود، در مقابل، ساختمان در بخش داخلی سایت بازت می شود و ارتباط بیشتری با حیاط، باغ و فضاهای بیرونی برقرار می کند.
بنابراین خانه به جای آنکه مستقیماً با فضای عمومی خیابان ارتباط برقرار کند، ارتباط اصلی خود را به درون سایت منتقل می کند. این تصمیم ساده، هم زمان مسئله حریم خصوصی تامین کرده و نیاز به ارتباط با طبیعت را پاسخ می دهد.
حیاط به عنوان عنصر سازمان دهنده
در این پروژه، حیاط صرفاً فضای سبز یا فضای خالی بین بنا نیست. با قرار گرفتن فضاهای باز در میان حجم اصلی ساختمان، نور طبیعی به تمامی بخش های خانه نفوذ می کند و فضاهای داخلی از دید و ارتباط مستقیم با فضای بیرون برخوردار می شوند. در نتیجه، حرکت در خانه به یک توالی فضایی میان فضای داخلی، حیاط، فضای داخلی و فضای باز تبدیل می شود.
تفکیک بخش های عمومی و خصوصی
سازمان دهی عمودی نیز یکی از ویژگی های مهم پروژه است. طبقه همکف عمدتاً به فضاهای عمومی و نیمه عمومی مانند نشیمن، آشپزخانه، غذاخوری، استودیو و فضاهای مرتبط با حیاط و استخر اختصاص دارد. در مقابل، اتاق خواب ها در طبقه بالا قرار گرفته اند و بخش خصوصی خانه را شکل می دهند.
این تفکیک فضا نشان می دهد که ایجاد حریم خصوصی الزاماً به معنای استفاده از دیوارهای بیشتر نیست. ارتفاع، تغییر سطح، جهت دید و عقب رفتگی حجم ها نیز می توانند ابزارهای مؤثری برای تعریف قلمروهای خصوصی و عمومی باشند.
فضای بینابینی، مرز میان داخل و خارج
یکی از نکات مهم پروژه، استفاده از فضاهای نیمه باز است. پیش آمدگی حجم طبقه بالا در ورودی، فضایی سایه دار و انتقالی ایجاد می کند. در سمت باغ نیز تراس و فضاهای نیمه باز، ارتباط میان اتاق ها و فضای بیرونی را تقویت می کنند. این نوع طراحی علاوه بر ایجاد کیفیت فضایی، می تواند به کنترل نور، سایه و دید نیز کمک کند. در نهایت، ارزش اصلی پروژه در سادگی ایده آن است:
بسته بودن ساختمان در فضای عمومی و بازتر شدن در برابر فضای خصوصی سایت(حیاط). همین رویکرد، زمین باریک و محدود را به بستری برای ایجاد توالی متنوعی از فضاهای داخلی، حیاط، تراس و فضای نیمه باز تبدیل کرد.
بتن در طراحی ویلای مدرن
در کنار طراحی و سازماندهی فضایی، انتخاب مصالح نیز نقش مهمی در شکل گیری هویت یک ویلای مدرن دارد. بتن یکی از مصالحی است که به دلیل ماهیت صلب، ساده و یکپارچه خود، امکان ایجاد حجم های خالص و خوانا را فراهم می کند. استفاده از بتن در طراحی ویلای مدرن می تواند به ایجاد تضاد میان سطوح سنگین و فضاهای شفاف، بازشوهای بزرگ و فضای سبز کمک کند و ارتباط میان معماری و طبیعت را پررنگ سازد. در این پروژه نیز، بتن صرفاً یک عنصر سازه ای یا پوشش نما نیست، بلکه بخشی از بیان معماری ساختمان محسوب می شود. دیوارهای بتنی، سقف های یکپارچه و حجم های پیش آمده هم زمان نقش سازه، تعریف کننده فضا و کنترل‌کننده نور و دید را بر عهده دارند.
در ادامه خط معمار شما را به دیدن سایر تصاویر استفاده از بتن در طراحی ویلای مدرن دعوت می نماید.
پلان، دیاگرام، سکشن و …
تحریریه خط معمار
شرکت معماری آوگون
منبع: ArchDaily
تعداد بازدید: 7,423
