معماری ویلای باغ گردو، شرکت طراحی و ساخت مدرن ویلا

معماری ویلای باغ گردو

معماری ویلای باغ گردو

دفتر طراحی: شرکت طراحی و ساخت مدرن ویلا

معماران اصلی: قاسم نائیجی، میلاد احمدپور، حسین دهقانی محمدی

همکاران طراحی: غزاله اکبری، الناز کیمجانی، کیمیا ابراهیمی

طراحی داخلی: آفاق محمدی

مجری: مهندس کرمی

سازه:نوید جعفری

کارفرما: حمید نورانی

نوع سازه: :بتنی

مهندس تاسیسات : آیت علوی

نوع تاسیسات: داکت اسپلیت

مساحت زمین: 1200 مترمربع

تاریخ شروع و پایان ساخت: 1399-۱۴۰۱

عکاس پروژه: محمد حسن اتفاق

شرح پروژه معماری ویلای باغ گردو از زبان معمار

مسئله‌ ی اصلی پروژه این بود که چگونه می‌ توان ضمن تأمین آسایش، حریم خصوصی و کیفیت‌ های زیستی، مرز میان فضای بسته و باغ سبز را تا حد ممکن کمرنگ کرد؛ به‌ گونه‌ ای که حضور در فضای داخلی نیز همچنان با ادراک نور طبیعی، سبزی باغ، آب، آسمان و تغییرات فصلی همراه باشد. پاسخ به این مسئله، ایده‌ ی محوری طراحی پروژه را شکل داد؛ معماری‌ ای که در آن طبیعت نه صرفاً منظره‌ ای در بیرون، بلکه بخشی از تجربه‌ ی زندگی درون خانه است. معماری این پروژه تلاش می‌ کند مرز قطعی میان ساختمان و طبیعت را به یک مرز سیال تبدیل کند. بدین شکل که بخشی از باغ به عمق حجم مکعبی نفوذ میکند و در مقابل بخشی از حجم معماری در  فضای باغ گسترش می یابد.

این ویلا در زمینی به مساحت ۱۲۰۰ مترمربع و با زیربنای ۸۰۰ مترمربع در سه طبقه، به‌ عنوان اقامتگاهی مدرن و معاصر در بستر طبیعی دماوند طراحی شده است. سازماندهی فضاها بر اساس ایجاد پیوستگی بصری و فضایی میان درون و بیرون صورت گرفته و جداره‌ های وسیع شیشه‌ ای، بازشوهای سرتاسری و تراس‌ های نیمه‌ باز، دید را از عمق فضای داخلی تا باغ امتداد می‌ دهند. یکی از عناصر اصلی پروژه، وُید مرتفع و شفاف مرکزی است که علاوه بر ایجاد ارتباط میان طبقات، امکان نفوذ نور و منظر طبیعی به لایه‌ های مختلف ساختمان را فراهم می‌ کند. به این ترتیب، حضور باغ تنها به طبقه همکف محدود نیست و در طبقات بالاتر نیز ارتباط با درختان، آسمان و فضای سبز حفظ می‌ شود. در امتداد فضای داخلی، استخر، باغ و نشیمن‌ های بیرونی به‌ عنوان اجزای مکمل معماری شکل گرفته‌ اند. استخر با انعکاس آسمان، پوشش گیاهی و ساختمان، به عنصری واسط میان معماری و منظر تبدیل شده است. تراس‌ ها فضایی میان داخل خانه و طبیعت بیرون هستند و ارتباطی بین این دو ایجاد می‌ کنند. این توالی باعث می‌ شود گذار از باغ به خانه به‌ صورت تدریجی و بدون گسست اتفاق بیفتد.

زبان معماری پروژه بر ترکیب احجام صلب، سطوح شفاف، شیشه، چوب و رنگ‌ های خنثی استوار است. قاب‌ های عمیق معماری، دید، نور و حریم خصوصی را کنترل می‌ کنند و بخش‌ هایی از طبیعت را مانند یک تصویر به نمایش می‌ گذارند. همچنین، تضاد میان حجم‌ های سنگین و دیواره‌ های شفاف، باعث می‌ شود بنا سبک‌ و پویا به نظر برسد. در نهایت، مفهوم پروژه را می‌ توان در عبارت (باغ درون خانه، خانه درون باغ) خلاصه کرد؛ جایی که کیفیت لوکس زندگی از تعامل دائمی معماری با نور، آب، باغ و آسمان دماوند شکل می‌ گیرد و مرز میان فضای ساخته‌ شده و طبیعت به تجربه‌ ای پیوسته و سیال تبدیل می‌ شود.

در ادامه خط معمار شما را به دیدن سایر تصاویر معماری ویلای باغ گردو دعوت می نماید.

پلان ها،دیاگرام، سکشن و غیره.

تحریریه خط معمار

منبع: اقتباسی از دانشنامه هنر معماری

تعداد بازدید: 12

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *