معماری ساختمان مسکونی یازده، فرهاد باقرزاده چهارجوئی،فرزاد باقرزاده چهارجوئی

تیم طراحی معماری: فرهاد باقرزاده چهارجوئی، فرزاد باقرزاده چهارجوئی، سمیرا ترزفان، رویا خزاعی‌نژاد، محسن ملک‌ثابت

مجریان اصلی پروژه: فرهاد باقرزاده چهارجوئی، فرزاد باقرزاده چهارجوئی، مهندس حیدری، مهندس حسن‌زاده

کارفرما و بهره‌برداران: گروه سرمایه‌گذاری آرین

سال: 1402–۱۴۰۰

سطوح زیربنا و زمین پروژه: زیربنا ۳۰۰۰ متر مربع

مساحت زمین: 600 متر مربع

موقعیت: ایران، شیراز

شرح پروژه معماری ساختمان مسکونی یازده از زبان معمار

معماری ساختمان مسکونی شماره‌ ی یازده، از مجموعه پروژه‌های کارفرمایی‌ است که در شهر مشهد به صورت پیوسته در حال فعالیت است. ضوابط حاکم بر ساخت و‌ ساز برای بلوک‌های شهری مشابه زمین این پروژه (حدود ۶۰۰ متر مربع)، بارگذاری با سطح اشغال مصوب ۶۰ درصد و تراکم مصوب۳۶۰ درصد را تعریف کرده‌ است.
فضای باز ۴۰ درصدی که از عرصه‌ی پروژه، پس از بارگذاری کالبد بنا باقی می‌‌ماند، صرفا، نقش مفصل ارتباطی بین ساختمانی ۶ طبقه و معبر دسترسی را گرفته که ۱۹ خانواده و مهمان‌هایشان از آن گذر می‌کنند تا به آپارتمان‌شان بروند.
این فضای باز، دیگر نقش آن حیاط خصوصی که روزگارانی در خانه‌های ویلایی، حیاط زندگی، دورهم جمع شدن خانواده، ارتباط با طبیعت و یافتن آرامش بود را نمی‌تواند به عهده بگیرد، بلکه صرفا باقی‌ مانده‌ی عرصه‌ی زمین پس از جانمایی کالبد بنا بر روی آن است.
بنابراین مسئله‌‌ ی طراحی، به جای تمرکز بر “معماری توده”، متمرکز بر “معماری فضا” شد.
الف- در تعریف دسترسی‌های پروژه، دسترسی پیاده را از طریق این حیاط تعریف کرده و با بخشیدن سهمی از حیاط به پیاده‌رو شهری (از طریق عقب‌نشینی در جداره‌ی آن)، پلازایی در مقیاس بنای خود، شکل دادیم.
ب- با بهره‌گیری از الگوی گودال باغچه، زیرزمین را از فضای کور و بی‌کیفیت ساختمان‌های امروزی به فضای زنده، سبز و بستری مناسب برای فعالیت‌های جمعی مانند بازی کودکان و برگزاری مراسم تبدیل کردیم. همچنین، از طریق ارتباط بصری و فیزیکی پیاده و سواره، به حیاط عمومی پویایی و حرکت اضافه کردیم.
ج- با طراحی پلی سبز از میان گودال باغچه، گذار ورودی را از پلازای شهری به درون بنا تعریف کردیم.
د- یک واحد مسکونی در طبقه‌ی همکف ساختمان تعریف شده‌ بود، که کیفیت آن به دلیل مجاورت با حیاط عمومی و عبور مخاطب پیاده از کنار پنجره‌هایش، کاهش پیدا می‌کرد، راهکار این مسئله را در تعریف حیاط ‌خصوصی برای واحد همکف که از طریق گودال باغچه از عرصه‌ی عمومی تفکیک شده ‌است، یافتیم.
ه- با گسترش فضای سبز به حوزه‌ی ‌میانی (حد فاصل تراز پایه و طبقه‌ی پایانی) حس زندگی را به درون خانه‌ها تزریق کردیم.
و- واحدهای طبقه‌ی پایانی (طبقه‌ی ششم) را با الگوی حیاط ‌مرکزی طراحی کردیم، این حیاط‌ها به عنوان قلب تپنده‌ی خانه، علاوه بر افزایش سبزینگی، نور و آفتاب، محل دورهم جمع شدن خانواده بوده و سهمی از آسمان را بار دیگر به خانه‌های امروزی هدیه می‌دهند.
ز- گفتیم این فضای باز باقی‌مانده که قرار بود نقش حیاط خانه را ایفا کند و ساکنان خانه را درون خود دور هم جمع کند، این نقش بنیادی را در ساختار ضابطه‌ی جرم‌گذاری از دست داده ‌است. برای احیای این نقش، به بام که از فضای عمومی شهری و دسترسی‌ها در تراز پایه فاصله گرفته و امکان خلق حیاط نیمه‌عمومی آرام را دارد، پناه بردیم و بام سبز را، شامل فضاهای نشیمن سبز، آلاچیق، فضای بازی کودکان و حوض آب طراحی کردیم.

در ادامه خط معمار شما را به دیدن سایر تصاویر معماری ساختمان مسکونی یازده دعوت می نماید.

پلان ها، دیاگرام، سکشن و غیره.

تحریریه خط معمار

منبع: اقتباسی از دانشنامه هنرمعماری