معماری ویلا سیاه و سفید، استودیو معماری روپل

معماری ویلا سیاه و سفید

معماری: استودیو معماری روپل

موقعیت: تبریز، کوی ویلایی هروی

معمار مسئول: شیلا طاهر

تیم طراحی: مهسا رستمی، سروناز زمانی

کارفرما: آقای علاقه بند

اجرا:  گروه ساختمانی ژان

گرافیست: مهرشاد شه منظری

مساحت زمین: ۷۰۰ مترمربع

مساحت زیربنا: ۲۵۰ متر مربع

عکس: فرزاد آشوبار، مهرشاد شه منظری

اتمام پروژه: اسفند ۱۴۰۴

ایده و کانسپت طراحی و معماری ویلا سیاه و سفید

ایده اصلی طراحی این ویلا بر پایه بازتعریف یک حجم هندسی اولیه و ایجاد رابطه ‌ای هدفمند میان احجام صلب، فضاهای شفاف و عناصر طبیعی شکل گرفته است. در این رویکرد، حجم معماری، نه به ‌عنوان فرمی از پیش تعیین ‌شده، بلکه به ‌مثابه بستری برای خلق فضاهای متنوع و تعریف ارتباط میان فضای داخلی و محیط پیرامون مورد توجه قرار گرفته است.
شکل‌گیری پروژه با طراحی یک حجم اولیه آغاز می ‌شود. این حجم به ‌تدریج و با استفاده از روش ‌هایی مانند تقسیم، عقب ‌نشینی و ایجاد بازشوهای هدفمند، تغییر می ‌کند و در نهایت به ترکیبی از فضاهای بسته، نیمه ‌باز و شفاف تبدیل می ‌شود. این مداخلات، ضمن حفظ انسجام کلی بنا، امکان شکل‌ گیری کیفیت ‌های فضایی متفاوت و ارتباطات بصری متنوع را فراهم می‌ کنند.

سازمان ‌دهی حجمی و ارتباط با سایت

هندسه و ابعاد زمین، یکی از عوامل تعیین ‌کننده در استقرار و جهت‌ گیری بنا بوده است. قرارگیری ساختمان در امتداد محور جنوب ‌غربی، پاسخی به محدودیت‌ های هندسی سایت و شرایط استقرار پروژه محسوب می ‌شود. این محدودیت به ‌عنوان یکی از داده‌ های اصلی طراحی، در کنار ایده اولیه فرم، در شکل ‌گیری سازمان فضایی و ترکیب نهایی احجام نقش داشته است.
یکی از تصمیمات کلیدی در فرآیند طراحی، تعریف فضای استخر در قالب حجمی شفاف و در پیوند مستقیم با ساختمان اصلی است. این فضا به ‌صورت جداگانه به حجم اضافه نشده، بلکه در جریان تقسیم و تغییر شکل حجم اولیه به وجود آمده است.

سه جبهه شیشه ‌ای و سقف شفاف فیلترشده، استخر را به فضایی با ارتباط بصری چندوجهی با محوطه و آسمان تبدیل می ‌کنند. این بخش از نظر کاربرد و فضا با ساختمان اصلی ارتباط دارد؛ به همین دلیل، استخر بخشی از فضای زندگی ساختمان به شمار می ‌رود، نه فضایی جدا از آن.

چهارفصل بودن استخر، در کنار سازمان ‌دهی ساده و شفاف، امکان بهره‌ برداری مستمر در طول سال را فراهم می ‌کند. به این ترتیب، فضای استخر از عناصر اصلی هویت حجمی پروژه به شمار می آید و در عین برخورداری از عملکردی مستقل، در کلیت معماری بنا ادغام شده است..

متریال و بیان معماری

در طراحی نمای بیرونی ساختمان، از سیمان ‌کاری بافت ‌دار و شانه ‌ای استفاده شده است. خطوط عمودی این بافت در کنار فرم‌ های افقی و ساده ساختمان، به نما زیبایی و عمق بیشتری می ‌بخشد. تقابل میان بدنه روشن و بافت ‌دار، قاب ‌های تیره بازشوها و شفافیت جداره ‌های استخر، به تعریف مرز میان احجام و تقویت خوانایی ترکیب معماری کمک می ‌کند. همچنین نورپردازی خطی در امتداد لبه‌ های حجم، در ساعات شب هندسه کلی بنا را برجسته کرده و خوانشی متفاوت از ترکیب فضایی پروژه ارائه می‌دهد.

معماری و اقلیم

با توجه به اینکه پروژه در تبریز و در منطقه‌ای با آب‌وهوای سرد و خشک قرار دارد، نحوه طراحی فضاهای شفاف و شیشه ‌ای و ارتباط آن ‌ها با بخش ‌های بسته ساختمان اهمیت زیادی داشته است. در این چارچوب، استخر چهارفصل به‌عنوان فضایی محصور و کنترل ‌شده تعریف شده است. استفاده از سقف شیشه ‌ای فیلترشده نیز با هدف تعدیل نور ورودی، ضمن حفظ کیفیت فضایی و شفافیت این بخش صورت گرفته است..

در مجموع، این پروژه تلاشی است برای دستیابی به تعادلی میان صلابت و شفافیت، جرم و خلأ، و فضای ساخته‌ شده و طبیعت؛ تعادلی که از طریق مداخله هدفمند در توده اولیه، پاسخ به ویژگی ‌های بستر و ادغام عملکردهای مکمل در ساختار معماری شکل گرفته است. نتیجه این فرآیند، ویلایی است که هویت خود را نه صرفاً از فرم بیرونی، بلکه از رابطه متقابل میان حجم، نور، متریال و تجربه فضایی به دست میآورد.

در ادامه خط معمار شما را به دیدن سایر تصاویر معماری ویلا سیاه و سفید دعوت می نماید.

پلان ها، دیاگرام، سکشن و غیره.

تحریریه خط معمار

منبع: استودیو معماری روپل